Το 1ο Δημοτικό σχολείο Νέας Ιωνίας Μαγνησίας έστειλε το δικό του μήνυμα κατά της βίας και του εκφοβισμού

Σύντομη Περιγραφή Τραγουδιού (π.χ., θέμα, μήνυμα, πώς δημιουργήθηκε)

Σύντομη Περιγραφή Τραγουδιού (π.χ., θέμα, μήνυμα, πώς δημιουργήθηκε)

Το 1ο Δημοτικό σχολείο Νέας Ιωνίας Μαγνησίας έστειλε το δικό του μήνυμα κατά της βίας και του εκφοβισμού με δύο πρωτότυπα τραγούδια, που παρουσιάστηκαν από τα παιδιά του Β2 στο κατάμεστο γυμναστήριο του σχολείου.

Στην εκδήλωση συμμετείχαν με θεατρικά δρώμενα τα παιδιά του Γ2 και του Ε2.

Στις 11.00 ακριβώς, παιδιά και εκπαιδευτικοί ένωσαν συμβολικά τις φωνές τους, ταυτόχρονα με τα συμμετέχοντα σε όλη την Ελλάδα σχολεία, ακολουθώντας με παλαμάκια τον ρυθμό του κοινού μουσικού κομματιού κρουστών. Ο χώρος παλλόταν από τον ενθουσιασμό όλων!

Τα παιδιά μας ζωγράφισαν, έφτιαξαν πανό, πλακάτ, χόρεψαν κι έστειλαν μέσα απ’ τα τραγούδια τους το δικό τους μήνυμα κατά της Βίας και του Εκφοβισμού!

Μέσα από σχετική συζήτηση, καταγράφηκαν σκέψεις και συναισθήματα των παιδιών, τα οποία και αποτέλεσαν τον κορμό για τη δημιουργία των στίχων.

Τραγούδι 1

«Μίλα τώρα!»

Ένα τραγούδι που ωθεί τα παιδιά που εκφοβίζονται, να σπάσουν τη σιωπή τους και να ενημερώσουν γι’ αυτό που βιώνουν κάποιον που εμπιστεύονται. Ένα τραγούδι με ευχάριστη μελωδία και ρυθμό, ακριβώς γιατί δείχνει τον τρόπο να ξεφύγεις και την ελπίδα ότι μπορείς να τα καταφέρεις.

« Μίλα τώρα!»

Μίλα τώρα, μη φοβάσαι!

δύναμη έχεις, να θυμάσαι!

Αν μοιραστείς την απειλή,

τον φόβο και την θλίψη,

όλοι μαζί, σαν μια γροθιά,

γίγαντες θα ’μαστε παιδιά

κι ο τρόμος πια θα λείψει!

Βγάλε μέσα απ’ την καρδιά σου

όλα τα προβλήματά σου!

Πέστα σ’ αυτούς που σ’ αγαπούν

και θέλουν το καλό σου!

Μες στην ψυχούλα σου αν μπουν,

να σε βοηθήσουνε μπορούν

και θα ‘ναι στο πλευρό σου!

Πέστα όλα! Μη φοβάσαι!

Μίλα τώρα! Μη φοβάσαι!

Τραγούδι 2

“Κανείς μόνος!”

Ένα τραγούδι, χωρίς μουσικά όργανα, το οποίο συνοδεύουν τα παιδιά με παλαμάκια. Αποτελείται από δύο μέρη: Στο πρώτο, το θύμα απευθύνεται στον θύτη. Του ζητά να τον αποδεχτεί, να μην τον απαξιώνει και να βγάλει από μέσα του το πάθος που τον οδηγεί στον εκφοβισμό.

Στο δεύτερο μέρος ο ρυθμός αλλάζει, μιας και αναλαμβάνουν αποφασιστικά δράση οι «παρατηρητές». Στέκονται στο πλευρό του θύματος και καλούν το θύτη να συνετιστεί, να δείξει ενσυναίσθηση, και στο εξής να είναι όλοι ενωμένοι σαν αδέρφια.

“Κανείς μόνος!”

(Α μέρος – το θύμα)

Πάψε να με διώχνεις, δώσε μου το χέρι!

Σκέψου αυτό που κάνεις πως μπορεί να φέρει

μέσα στην ψυχή μου μία καταιγίδα

κι ίσως να συντρίψει όνειρα κι ελπίδα !